خيلي  جنگیدم من . قسم می خورم . خیلی سعی کردم . خیلی خواستم .  همه مان تحمل می شویم . همه مان تحمل می کنیم . همه مان خیال می کنیم زندگی . همه مان بدترین - زشت ترین- کریه ترین را - اگر ندیده ایم - تصور کرده ایم . بار ها ساخته ایم و حالمان بهم خورده است اما ساخته ایم . می دانیم اش اما باز می سازیم .  همه مان کوتاه . همه مان کنار . همه مان می آییم ... آدم ها شبیه بازی های کامپیوتری جدید ، به شدت ناامید کننده اند . از یک خطی که می گذری ،  دیگر امتیاز بیشتری نمی گیرند . .. همه چیز نرمال و در مسیر خودش می باشد ،لطفا سقوط نکنید، لطفا صعود نکنید،لطفا مستقیم نروید، لطفا به هیچ عنوان هیچ تکانی نخورید تا خیلی پیر شوید و از یک بیماری نرمال بمیرید ... من سخت تر از اینها بودم ...  من سخت بودم ح . من سخت بودم ف . من سخت بودم سین . من سخت بودم نون . من سخت بودم واو . من سخت بودم ز . من سخت بودم عین . من سخت بودم دال . من سخت بودم ح . من سخت بودم ف. من سخت بودم ص. من سخت بودم تمام حروف الفبای تمام نشدنی جاده ی خدا .......  

..آدم ها یا "یکی" را می فهمند یا نمی فهمند  . این مساله ای نیست ، اما اگر متوجه شدند که می فهمند باید به خودشان فرصت بدهند ...    

پ . ن .: روزهای زوج نزدیک می شوند ِروزهای فرد کشیده می شوند-چیزهای سفتی در تنم صدا می کنند -مثل راه رفتن روی شکسته های بلور........ 

 * ممنونم که به من حس های جالبی می دهی . .. ممنونم که لحظه های جدید و عجیب و - به بودنش می ارزید -  را به من می دهی ... (:

مي دانيد چه شده ؟ برای دخترک جادویی ،آینده شاخ در آورده و دندان های تیز.

آسمان الکی آفتابی ست ؛تو الکی همدردی می کنی ؛الکی هم دلم را می زنی. چكه چكه باريدن دل من ،درامي ست كمدي و خنده ي تلخ تو ،طنزيست تراژدي .ما راه به جايي نمي بريم. ازعجیب ترین خواب تو پا می گیرم  ، توی دنیایی که اصلا عجیب نیست .همه چیز رو به راه است و نا رویایی ! بزرگ می شوم ؛درست قد همین آدم ها . آن قدر که توی خواب هایت جایم نمی شود‌ دیگر !‌

 نبین تنهایم .تنهایی ام دروغی ست بزرگ .شهری ست شلوغ توی دلم ، پر از آدم هایی که همه شان منم  ؛ پر از آدم هایی که همه شان تویی ! دری کوبیده

می شود . پشت در ، دنیا به آخر می رسد ؛ رو به رو هنوز پیله ی هیچ راهی پروانه نشده ... من کجای کارم ؟!

م ن  س ر م د ر د م ي ك ن د. كلماتم هم؛ مي خواهم كمي دورتر از شما سوت بزنم ....

يكم بار كه عاشق شد ،قلبش كبوتر بود و تن اش از گل سرخ .اما عشق آن صياد است كه كبوتران را پر مي دهد و آن باغبان است كه گلهاي سرخ را پرپر مي كند .پس كبوترش را پراند و گل سرخش را پرپر كرد.

دوم بار كه عاشق شد قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم.اما عشق آن پلنگ است كه نازآهوان و مشك آهوان نرمش نمي كند .پس آهويش را دريد و تنش را به طوفان خود تكه تكه كرد ؛ كه عشق طوفان است و نه ترمه مي ماند و نه ترنم...

سوم بار كه عاشق شد قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو.اما عشق آن آسمان است كه عقابان را مي بلعد و آن مرگ است كه تن هر سروي را تابوت مي كند..

پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتي روان بر رود عشق.

و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار.

هزارو يكم بار كه عاشق شد ،قلبش اسبي بود از پولاد و آتش  و خون و تن اش از غيرت و سنگ و استخوان.

و عشق آمد در هيئت سواري با سپري و سلاحي بر قلبش نشست و عنانش را كشيد ،آنچنانكه قلبش از جا كنده شد.

سوار گفت :ازين پس ،زندگي ميدان است و حريف ،پس قلبت را بياموز كه عشق كار نازكان نرم نيست ؛عشق كار پهلوان است اي پسر !

آنگاه تازيانه اي بر سمند قلبش زد و تاخت ،و آن روز ،روز نخست عاشقي بود. *

كسي نيست !

بيا زندگي را بدزديم.

 آن وقت ،ميان دو ديدار قسمت كنيم.

بيا با هم از حالت ِ سنگ ،چيزي بفهميم.

بيا زودتر چيزها را ببينيم.

ببين عقربك هاي فواره درصفحه ساعت حوض ،

زمان را به گردي بدل مي كنند.

بيا آب شو مثل يك واژه در سطر ِ خاموشي ام.

بيا ذوب كن در كف ِ دستم جرم ِ نوراني عشق را...

 (: